15 april a.s. wordt traditiegetrouw
de Passion 4U uitgevoerd in de Ansfriduskerk. En ook dit jaar zal de kerk weer
afgeladen vol zijn. Het spreekt aan; dat lijdensverhaal dat vooraf gaat aan
Pasen, met een open einde.
Hoewel Passion 4U een katholiek initiatief is; trekt
het veel mensen van buiten deze kerk. Vorig jaar, zonder dat ze het van elkaar
wisten, debuteerden twee mensen van de Fonteinkerk (PKN) in P4U: Rik Vroege in
het koor en Jelle Koolstra als verteller. En als je het één keer hebt
meegemaakt, wil je het nog een keer meemaken. Het paasverhaal verbindt. Aan het
woord initiatiefnemer Ron Adelaar en de Fonteiners Rik Vroege en Jelle Koolstra.
Ron Adelaar
“In 2013 deden we onze eerste
Passion 4U. In die tijd was er binnen de Ansfriduskerk behoefte aan nieuwe
initiatieven om de vitaliteit van de geloofsgemeenschap te stimuleren. Mede
ingegeven vanuit mogelijke kerksluitingen in Amersfoort om de levensvatbaarheid
van de Ansfriduskerk een impuls te geven.
De eerste Passion 4U was meteen
een succes en een traditie werd geschapen. Met de jaren is er nu anno 2025
dankzij sponsoring veel geïnvesteerd in professionaliteit, geluid, licht,
muziekorganisatie. Op een doordeweekse avond komen er nu jaarlijks 450 mensen
naar de Passion 4U. Hoe mooi is dat in een tijd waar de kerk en het geloof het
niet makkelijk heeft.”
Ron Adelaar is als
muzikant/componist met zijn pianomuziek wereldberoemd geworden. Zijn muziek
wordt door miljoenen mensen beluisterd. Hij heeft de kerk als podium voor zijn
kunsten niet meer nodig. Ron: “Musiceren in de kerk is een belangrijk oorsprong
en basis voor mij. Als kind ben ik in de kerk begonnen met muziek spelen op
orgel en piano, samen met mijn vader op dwarsfluit. 10 jaar lang hebben we in
de Heilig Kruiskerk samen muziek gemaakt, vieringen muzikaal begeleid. Die
eerste jaren ‘podiumervaring’ als kind waren best spannend maar daar heb ik nog
steeds plezier van want echte podiumvrees ken ik al lang niet meer. Ik heb
mezelf in de kerk muzikaal sterk ontwikkeld qua spel en repertoire met
kerkliederen en in de (licht)klassieke en moderne muziek.
Er is daarnaast een sterke
verbinding tussen geloof en muziek voor mij. Zo heb ik altijd muzikaal
geïmproviseerd op de piano tijdens bepaalde momenten in vieringen; om met mijn
muziek goed aan te sluiten op de overweging van een voorganger. Die meditatieve
muziek vormt tevens de basis voor mijn huidige pianocomposities die ik uitbreng
op Spotify. Dat was een dee van mijn jongste zoon Ivo die die muziek vaak had
gehoord en zei dat ik daar meer mee moest doen; jonge mensen luisteren veel
naar dat type rustige, peaceful pianomuziek tijdens hun studie om te
concentreren en te focussen.
Daarnaast krijg ik veel
inspiratie in de kerk en is het heel fijn om als dirigent/pianist van Koor 4U
met ruim 30 koorleden muzikaal iets moois te ontwikkelen voor Passion 4U, Kerst
en in de wekelijkse vieringen/diensten. Met bijvoorbeeld liederen op de prachtige
teksten en muziek van Huub en Tjeerd Oosterhuis, Tom Löwenthal en Antoine
Oomen. Maar ook maak ik graag eigen composities voor het koor op teksten en
vind ik het leuk om dat 4 stemmig te arrangeren. Kortom, het is een bijzonder
fijne combinatie om zowel in de kerk als in theaters te kunnen musiceren.”
Rik Vroege
“De eerste Passion 4U in mijn
herinnering, dat is een publiekservaring. Dat zal in 2019 zijn geweest,
meegetroond door mijn vrouw. Een overrompelende ervaring, dat zoiets ook in een
kerk kon!
Passion 4U 2025 gaat mijn tweede
als koorlid worden, ik beleefde mijn vuurdoop in 2024 nadat ik in september
2023 lid ben geworden van 4U. Het verschil met 2019 is dus niet echt te maken.
Wel kan ik over 2024 kwijt dat het meezingen voor mij in de categorie zit van
de memorabele dagen in een mensenleven (trouwen, geboorte van je kinderen). Wat
een belevenis, na maandenlang oefenen, voorbereiden, spanning opbouwen, zelfs
op je 54e!
Wat ik zoek in een katholiek
initiatief, ofwel waarom ik als protestant lid ben van een katholiek koor? Ik
prijs mij gelukkig met een oecumenisch huwelijk, getrouwd met een katholieke
vrouw, bezocht in het verleden Het Brandpunt en de Oecumenische Centrumviering,
waar ook onze beide dochters zijn gedoopt. Oecumene betekent voor mij
"best of both worlds" mijn eigen protestantse afkomst, met dat waar
ik mee opgegroeid ben, samen met de katholieke liturgie. Waarbij ik vaak de
liederen in de katholieke kerk mooier vind, een iets andere tekst op een
traditionele melodie of juist liederen die in de protestantse kerk niet worden
gezongen. Zeker bij 4Koor U is dat het geval, beduidend modernere muziek, met
toegankelijke teksten. Passion 4U vormt daarin een hoogtepunt, waar Het
Lijdensverhaal middels tekst en popmuziek wordt verteld.
Het Lijdensverhaal staat voor mij
symbool voor opnieuw mogen beginnen, hoe diep het dal ook is. In praktische zin
vormt de Stille week het hoogtepunt van het kerkelijk jaar, na een periode
waarin ik probeer het stiller te laten worden, moeilijk in een druk leven,
vormt de cyclus van vieringen de aanloop naar een nieuw begin.
Ik hoop van harte dat op 15 april
de boodschap van Hoop naar voren komt, hoop die nodig is in deze ingewikkelde
tijd waar "ophitsers en zwetsers het feest vernachelen"(vrij naar
Huub van der Lubbe, lied Recht in de ogen van het album Later is nu).”
Jelle Koolstra
“Mijn eerste Passion was die van
J.S. Bach. Mijn moeder nam ons mee naar de Mattheus Passion. Ik was een jaar of
13. Ik kon het klassieke geweld toen nog niet waarderen. Maar het zaadje is wel
geplant, want nu vind ik het het mooiste muziekstuk dat er is. Dat komt door
die muziek, door dat ijzersterke verhaal. Niet kapot te krijgen. Dat heeft het
eeuwige leven.
In de jaren ’80 gaf ik les op de
Mavo Leusderweg, die later samenging met het Corderius College in Amersfoort.
Toen maakten wij jaarlijks een kerstmusical. Ooit nog op tv uitgezonden
voor de NCRV. Ook daar trokken wij volle zalen mee, want dat kerstverhaal is zo
mooi romantisch. En ik begrijp dat mensen dat waarderen. Maar het Paasverhaal
is juist ontdaan van romantiek; het is het verhaal van een martelaar,
onschuldig gemarteld en gekruisigd. Het verhaal dat vandaag de dag alle
aandacht verdient.
Vorig jaar werd ik uitgenodigd
door Ron Adelaar om de Verteller te zijn in de Passion 4U. Wat een eer en een
voorrecht. In de Stille Week zo’n verhaal te mogen brengen, in combinatie met
prachtige liedjes, fantastisch uitgevoerd, heerlijk gemusiceerd, met zorg in
beeld gebracht... En het klikte. De mensen, muziek, teksten en gelukkig ook de
voordracht. Een match made in heaven.
Ik ben met een katholieke vrouw
getrouwd. Wij zijn ooit in de omroepparochie ’t Zand getrouwd (1980). De
katholieke tradities en cultuur zijn niet alleen een verrijking voor een
gereformeerde jongen als ik, maar in mijn geval zelfs noodzakelijk om het evangelie
te blijven ‘geloven’, te blijven ‘doen’! Voor mijn moeder ooit, was het nog wel
even wennen toen haar zoon van 16 verkering kreeg met een katholiek meisje.
“Katholiek zijn is toch anders”, waarschuwde zij. Daar had ze gelijk in.
Uiteindelijk is dat ‘een zegen’.”